Dood aan de ‘nieuwsbrief’. Lang leve het inspiRaatske

Maar dit bedoelde ik niet!

Toen onze jongste dochter in het eerste studiejaar zat (groep drie voor de Nederlandse medemensch hier) vond de zorg-juf het slim om bij haar een IQ-test af te nemen. Ze legde ons keurig uit wat de bedoeling was, hoe een en ander zou gaan verlopen en wat de resultaten haar zouden vertellen.

Onze jongste dochter kennende, voegden An Mees en ik er meteen dit aan toe: “Kijk niet alleen naar de resultaten. Observeer haar tijdens het maken van de test. Want de manier waarop ze de dingen aanpakt, gaat je inzichten geven die de test zelf niet meet.”

We zagen meteen aan de dichtgeknepen ogen van de lieve, net afgestudeerde juf dat ze niet goed wist wat ze met dat advies moest. Maar ze ging dat zeker en vast doen.

Toen we een week later uitgenodigd werden om de resultaten van de test te bespreken, zei ze vertwijfeld dat ze niet goed wist hoe ze sommige delen van de test moest quoteren: “Want ja, euh, hoe zal ik het zeggen…? Euh, ze heeft het nogal apart aangepakt.”

An en ik begonnen al te lachen want we wisten dat we ons konden verwachten aan het onverwachte. En ja hoor, ook dit keer stelde onze jongste spruit niet teleur.

Een voorbeeld:

Ze moest een doolhof oplossen. Zo eentje met verschillende ingangen waarbij slechts één pad naar het midden leidt. De instructie was dat ze haar penpunt niet mocht opheffen. En dus, als ze vastliep in een doodlopende steeg, dan diende ze met haar penpunt terug naar de vorig genomen splitsing te keren en een andere route te proberen. In één doorlopende lijn dus.
Dat had ze keurig gedaan.

Alleen had ze na drie keer ergens vastlopen beslist om een rechte lijn te trekken tot in het hart van het doolhof, dwars door alle muren heen. En bij iedere muur waar ze doorheen was gebeukt, had ze slim ‘klop klop’ geschreven.

Probleem opgelost.
Maar daar kon de juf dus niks mee.

Wij lachen. “De manier waarop zij dingen aanpakt, zegt veel meer over haar dan waar zo’n test bij kan”, herhaalden wij. De zorg-juf beaamde dat, maar wist zich geen raad met bevindingen die niet in haar handleiding ‘IQ-test resultaten interpreteren’ te vinden waren.  Heerlijk.

Net zoals onlangs nog bij de manager die haar team eens wilde testen.

Vol overtuiging had ze hen aangemoedigd zelf initiatie te nemen, niet op permissie te wachten en gewoon te gaan! Probleem was dat ze dat nog gedaan hadden ook.
Meetings afgeschaft omdat ze een en ander “onderling beter konden regelen”, werkoverleg met eigen Trello-board’jes, een WhatsApp groepje waar zij geen deel van uitmaakte…lekker bezig.

Zat ze daar met de handen in het haar: “Maar dit bedoelde ik niet!”

Ik vroeg: “Wat bedoelde je dan wel?
Dus.

Wil je dat je team écht eigenaarschap gaat nemen?

Of wil je dat ze doen wat jij al bedacht had, alleen wat enthousiaster?”
Want ‘klop klop’ gebeurt sowieso. Of ze gaan door muren, of je klopt ze weer strak in het gareel. Kies maar.

Als je het eerste wil, klop dan even bij me aan. Als je het tweede wil, hou mij erbuiten.
Dat bespaart je een paniekaanval.

Dood aan de ‘nieuwsbrief’. Lang leve het inspiRaatske

Zelfde Karl, nieuwe stijl, met veel nieuwe content. In plaats van eens per kwartaal gaan we vanaf nu voor één inspiRaatske per week in je mailbox. Jawel. Iedere maandag om 12 uur om je werkweek meer•zin•wekkend in te zetten. Omdat een regelmatige portie inspiratie goed is voor je humeur (en je business). Graag gedaan!

Bovenstaande tekst is die van het eerste inspiRaatske zoals die om 12 uur op maandag 2 februari in de mailbox is beland bij ruim 15.000 abonnees.

Je wilt jezelf ook een wekelijks inspiRaatske gunnen? Onderaan onze homepagina vul je je mail adres en je mag’m wekelijks verwachten. Of DM me je e-mailadres via Linkedin en we voegen het graag voor je toe aan de mailinglijst.

Dat, en iedere vier maanden valt er een gratis e-book in je mailbox met tips en hacks die je (team) van weerzin naar meer zin loodsen.