Karl Raats logo black

Het Mag van Karl

Lees meer

Doorzettingsvermogen bestaat niet

Weet jij wie Susan Boyle is? Tuurlijk wel. Haar auditie bij Britain’s Got Talent in 2009 zette het Internet op zijn kop. Want wat mocht je verwachten van een vrouw, die in zoveel opzichten niet de belichaming van perfectie was? Ze zou Elaine Page’s “I dreamed a dream” zingen. Ook dat nog.

Kroniek van een aangekondigde afgang. Maar toen begon ze te zingen…
Fast forward naar vandaag. Google eens naar “I dreamed a dream”.

Het missende ingrediënt

Jij hebt links of rechts ongetwijfeld zelf zo een Susan Boyle in je achterhoofd wonen. Zo een figuur bij wie je denkbeeldig aanklopt voor een zoete portie inspiratie als was het suiker bij de buren.

Van alle oerkrachten die de Boyle’s van deze wereld voortstuwt, is doorzettingsvermogen de spreekwoordelijke suiker die ons bij hen doet aankloppen. tweet

Een toonbeeld dat ondanks alle weerstand, ongeloof, afwijzing, tegenwerking en vooroordelen toch zijn of haar onwaarschijnlijke doel bereikte. En als die mentale buur dan ook nog eens gezegend blijkt te zijn met een gebalde eloquentie die netjes op een tegeltje of in een tweet past, man, man, man. Wat een feest. (Susan Boyle indachtig is dat laatste niet eens een vereiste)

Van alle oerkrachten die de Boyle’s van deze wereld voortstuwt, is doorzettingsvermogen de spreekwoordelijke suiker die ons bij hen doet aankloppen. Want precies dat ingrediënt hebben we onvoldoende in huis wanneer onze innerlijke stem het wankelen van onze wensen toeschrijft aan te weinig geld, talent, schoonheid, intelligentie, vul-maar-aan. 

Op de sokkel sukkelen

Geen wonder dat we diegenen die de eindstreep wél halen het predikaat ‘Doorzetter’ als een granieten sokkel onder de voeten schuiven. Want oh ja, voor ik het vergeet, dat moet nog wel even geregeld worden: Doorzetters moeten wel degelijk succesvol zijn. Anders zijn het gewoon koppigaards die om onbegrijpelijke redenen in de modder zitten te ploeteren. Niks granieten sokkel. Eerder een lemen sukkel. Net zoals Susan Boyle, tot aan die eerste noot. Wanneer koppigheid doorzettingsvermogen gaat heten. 

Doorzetters moeten succesvol zijn. Anders zijn het gewoon koppigaards die om onbegrijpelijke redenen in de modder zitten te ploeteren. tweet

Want dat is de ware aard van doorzettingsvermogen. Doorzettingsvermogen is geen kwaliteit die onze inspirerende voorbeelden altijd al in zich hadden, maar een medaille die wij hen opspelden na het behalen van succes en geen nanoseconde eerder. Het is irrationele en onredelijke koppigheid die haast onverklaarbaar de eindstreep haalt. 

De handen die zij op dat moment op elkaar krijgen, zijn vaak dezelfde handen die hen tegenhielden, naar beneden drukten en rake klappen uitdeelden onderweg. De onze. 

Doorzettingsvermogen is een oorkonde, uitgereikt door een maatschappij die er vaak alles aan heeft gedaan om mensen klein te houden, maar daar ondanks al haar weerstand, ongeloof, afwijzing, tegenwerking en vooroordelen niet in geslaagd is. 

Die gedachte is confronterend, maar ook bevrijdend en wel hierom.

Het geheim van wij

Het geheime element x in het verhaal van zovele Susan Boyle’s is niet hun talent. De talent mythe is al lang naar het rijk der fabelen verwezen. Het is niet eens hun eigen onvermoeibaar harde werken. Tomeloze inzet is een voorwaarde, maar niet van doorslaggevend belang. De wereld loopt vol met keihard werkende mensen die nooit iets anders zullen doen dan dat.

Wij zijn met zijn allen de randvoorwaarden voor de groei en bloei van de ander. En dus ook van onszelf. tweet

Nee, het grote geheim zijn wij. Jij en ik, mensen die de ander erkennen en herkennen als iemand die het waard is aangemoedigd, bejubeld en geholpen te worden. In weerwil van hun onvolmaaktheid in leeftijd, gewicht, uiterlijk, achtergrond, opleiding, ras, geaardheid…

De oerkracht die we zoeken, schuilt in de optelsom van onze eigen woorden, lichaamstaal en kleine gebaren. Die optelsom maakt mirakels mogelijk. Geen zekerheden. Mogelijkheden! Wij zijn met zijn allen de randvoorwaarden voor de groei en bloei van de ander. En dus ook van onszelf. Als we daar voluit voor durven kiezen.

Zilver winnen of goud verliezen?

Enkele jaren geleden werd ik tweede bij de AssembleeAwards “Spreker van het jaar 2014”. Een Belgische spreker op de tweede stek in Nederland.

Voor alle duidelijkheid, dat heeft niks met talent te maken. Wat een onzin. En een doorzetter ben ik al evenmin. De gulden gave van het doorzettingsvermogen is mij net iets te gepolijst, te perfect. Kan ik niet. Wil ik niet. 

Koppig zijn, ja, dat lukt me nog net. Dat, maar het is voornamelijk die langzaam groeiende kring van mensen om me heen die om de een of andere reden geloven in wat ik probeer teweeg te brengen. De optelsom van hun woorden, lichaamstaal en gebaren stuwen me voorwaarts. En misschien, heel misschien halen zij zelfs een heel klein beetje suiker bij mij. Dat mag. Want ik haal flink wat mosterd bij hen. 

Maar wacht, verloor ik dan niet het goud zondag, zoals dat in het Engels klinkt? 

Wel, wat intussen bijna niemand zich herinnert, is dat Susan Boyle destijds tweede werd. In de finale van BGT 2009 werd ze geklopt door de street dance formatie Diversity. Maar ik heb zo het vermoeden dat ze daar niet echt om maalt. Voor haar was het geen wedstrijd. Ze wilde alleen maar datgene met je delen waarin zij gelooft. Zonder verder agenda. Ik voel me dus in prima gezelschap, koppig onderweg.

Karl Raats is jouw flamboyante Keynote Spreker, Inspirator & Coach naar "Meer Zin Wekkend" werken en ondernemen. De spreker van het jaar 2016 helpt professionals, in charmant Vlaams of piekfijn Brits, om creativiteit en bevlogenheid tot profijt te kneden.