Dit herken je vast: het moeilijkste van gaan sporten, is niet het “sporten” op zich. Het is het “gaan”. Eens je in de sportschool staat, gaat het vanzelf.
Maar je moet er eerst wel geraken.
Want onderweg naar die goede intentie:
😳 loopt die laatste meeting eindeloos uit
😱 hebben de kinderen gedoe met huiswerk
🙄 vraagt dat ene klusje om aandacht
🫣 zitten er nog 27 mails in je inbox die je nog vlug eventjes…
Gevolg? We praten onszelf “Ik ga morgen wel” aan.
Weet je dat ikzelf nooit fitter ben geweest dan toen ik 𝗡𝗜𝗘𝗧 naar de sportschool ging? Dat zat zo:
Ik ging lesgeven en woonde toen 18 km van school. 4 Keer per week fietste ik heen en weer terug. (Nog geen e-bikes toen 😉 en vrouwlief had onze gezinswagen nodig). Telkens er een snorfiets me passeerde, móést ik mee in dat wiel. Dat was sterker dan mezelf.
Een half jaar later: fitter dan ooit.
Niet omdat ik de discipline had om regelmatig naar de sportschool te GAAN. Maar omdat sporten geen extra ding was. Het zat ingebouwd in mijn dag. Ik hoefde niet meer te 𝗴𝗮𝗮𝗻 sporten. Sporten zat in het ontwerp van mijn werkdag.
Terug naar de werkvloer:
🔎 Drie voorbeelden van gewenst gedrag gebaseerd op ontwerp:
1️⃣ Een klant van me wilde dat medewerkers meer contact met elkaar hadden. En dus werd beslist de servers plat te leggen van 12 tot 13u. Geen mails, geen calls én verse maaltijden. En voilà, een kantine vol kletsende collega’s.
2️⃣ Een organisatie wilde meer focus tijdens het werk. Dus: verplichte stilte van 8:30 tot 10:30. Letterlijk. Er mocht niet gepraat of vergaderd worden. Geen overleg, geen geklets. Gewoon werken. Gevolg – na het initiële ongemak – is dat deze twee uren ieders favoriete deel van de werkdag werd.
3️⃣ Een andere klant van me verlangde van haar hoger management dat ze één dag per maand fysiek gingen meewerken bij een goed doel. Maar je weet hoe dat gaat. Er valt altijd iets belangrijkers te doen. Tot dit de regel werd: geen aanwezigheid = geen bonus, geen promotie, zelfs geen positieve evaluatie mogelijk.
Radicaal? Mogelijk. Maar het werkt wel.
Omdat deze partijen niet rekenen op de overschatte kracht van intenties, maar op de onderschatte impact van design. Daarmee maak je van gewenst gedrag geen extra inspanning. Het is gewoon het werk.
En hier zit de crux:
❌ Ongewenst gedrag is zelden slechte wil.
✅ Het is vaak het logische gevolg van hoe systemen, processen en beloningen zijn ontworpen.
✔️Je kan je de vraag stellen: indien onze mensen gedrag stellen waar we niet oké mee zijn, hoe hebben we dat dan zelf zo ontworpen dat ze niet anders konden dan zo denken en doen? Dat is 1.
✔️2: Zolang verandering voelt als meer werk, bovenop het ‘echte’ werk, gebeurt het niet.
✔️3: Zolang veranderd gedrag alleen rust op intenties en in weerwil van de systemen en processen, zijn de overlevingskansen van die verandering quasi nihil.
Is deze stelling te simplistisch? Ja! En toch:
Het moeilijkste van gaan sporten is niet het 𝘀𝗽𝗼𝗿𝘁𝗲𝗻. Het is het 𝗴𝗮𝗮𝗻.
Lees, reageer op, en deel de LinkedIn versie van dit artikel
Wil je jezelf nog verder ontwikkelen als leider? Aan de hand van 10 waardevolle hacks toon ik je hoe subliemer samen te werken met anderen… door te starten met jezelf. Download hier het gratis e-book. Succes!
