Wanneer alles aan scherven gaat

Wanneer alles aan scherven gaat.

Toeval of niet, maar binnen dezelfde week komen er twee compleet verschillende teams op mijn pad bij wie beiden alles aan scherven is gegaan.

Het ene omdat er fouten kwamen bovendrijven met langdurige en heftige maatschappelijke consequenties. Het andere omdat het té succesvol was, wat een afgunst deed ontstaan binnen de eigen organisatie die zich nu vertaalt in een politiek spel dat erop gericht is hen vleugellam te maken.
Herkenbaar?

En daar sta je dan. Tussen de scherven van je goeie intenties, je plannen en je harde werk.

Vraag is of dat het einde van je wereld betekent of juist iets heel anders. In de ‘Ja Cheque – je droom cadeau‘ schreef ik daar dit over:

—

Adembenemend mozaïek

Wie ooit Parc Güell in Barcelona bezocht, weet hoe adembenemend mozaïek kan zijn. De vormen, kleuren en structuren, je geraakt er niet op uitgekeken. Maar zet een stapje terug, uitgerekend door dichterbij te komen, en plots valt het je op…

Ieder jaar vergapen miljoenen mensen zich hier aan – jawel – kapot servies. Meer is mozaïek niet. Het zijn borden, kopjes, schotels en tegels die aan diggelen zijn gegaan. Er blijft niets over van hun oorspronkelijk bedoelde vorm of nut. En dat is maar goed ook.

Tussen hoeveel scherven sta jij, van dromen die snoeihard aan scherven gingen? Veeg ze bij elkaar, maar in vredesnaam, gooi ze niet weg. Ze zijn niet stuk. Ze zijn precies wat ze altijd al moesten worden, stukjes mozaïek voor je eigen Parc Güell.

(Ja Cheque, p. 110 – Ontdek de lezing en de workshop)
—

Iets zegt me dat ook jouw meest zinvolle verwezenlijkingen mozaïeken zijn van wat eraan vooraf aan scherven ging. En sta je op dit moment nog een beetje wezenloos te kijken naar al je scherven, dan weet je wat je te doen staat. Begin eraan. Scherf voor scherf.

Het. Komt. Goed.